STÜDYODA ÜRÜN ÇEKİMİ

FOTOĞRAF UYGULAMALARI

DURAĞAN YAŞAM ÇEKİMLERİ YAPARKEN DİKKAT ETMENİZ GEREKENLER VE PÜF NOKTALARI

Ressamlar yüzyıllardır,çok fazla detaya sahip, hatta dokunabilecek kadar gerçekçi meyve tabakları, masa donanımları ve av görüntüleri ile müşterilerini memnun ettiler.Resim sanatı 20yy. başlarında soyut anlayışa yöneldiğinde bile Georges Braque ‘nin kübik gitarları ve Paul Cezanne’nin meyve düzenlemeleri gibi ‘durağan yaşam’ çalışmaları artistik ifadenin gözde biçimi olarak kalmıştır.Fotoğrafçılar, durağan yaşam fotoğrafları çekmeye yöneldiklerinde, önce resim sanatından etkilendiler ve sonra bunları fotoğrafladılar.Günümüz fotoğrafçıları ise bu konuda değişkenlik gösteren çalışmalar yapıyorlar.

Fotoğrafçılığın en önemli uygulama alanlarından biri olan durağan yaşam çekimleri, ticari ve kişisel bir çok nedenle yapılmaktadır.Profesyonel fotoğrafçı için amaç; malı (nesneyi) en iyi tanımlayabilen, bir dönemi yada ruh halini yaşatabilecek, her gün karşılaştığımız nesne için yeni bir imaj yaratabilecek görüntü elde etmektir.Ne zaman bir dergiyi, bir katalogu, bir yemek kitabını yada elektronik cihazlar üzerine hazırlanmış bir el kitabını elimize alsak, durağan yaşam fotoğraf örnekleri ile karşılaşırız.Parıldayan rujlar, otomotivden ayrıntılar, unlu mamuller…

Gösterişli Nesneler

Günümüzde binlerce fotoğrafçı hayatını bu tür fotoğraflar çekerek kazanıyor.Fotoğraftaki nesneler ‘en gösterişli’ şekilde çekildiğinde, izleyiciler de o nesneleri daha çok tüketir. Durağan yaşam fotoğraflarında görüntü tamamen kontrol altındadır. Profesyonellerin bir çoğu bu tip çalışmalar için büyük boy fotoğraf makineleri tercih ederler. Fakat hangi makine kullanılırsa kullanılsın temel durağan yaşam fotoğraf ilkeleri aynıdır. Durağan yaşam fotoğrafçıları nesneleri düzenlemek, dengeli ve sade fotoğraflar elde edebilmek için günlerce uğraşır. Aydınlatma fotoğrafçının kontrolündedir. Tüm yapay aydınlatmalar doğal ışığın taklitleridir. Bu nedenle fotoğrafçı, gün ışığının çeşitli yüzeyler üzerindeki etkilerini gözlemler ve stüdyosunda aydınlatma araçları ile bu etkileri yeniden elde etmeye çalışır.

Doğru Seçim Körüklü Fotoğraf Makineleri

Bu tür çalışmalarda genellikle büyük ölçülerde film çeken körüklü makineler kullanılır.Körüklü makinelerin gövdeleri, hem ön hem arka kısımları, aşağı-yukarı yada sağa-sola hareket edebilir.Normal fotoğraf makineleri ile çekilen görüntüde oluşacak biçim bozumu körüklü makine ile önlenebilir.Alan derinliğini kontrol altında tutabilmek için fil düzlemi ile mercek düzleminin ilişkisi değiştirilebilir. Büyük fil kullanımı ise daha fazla keskinlik ve detay elde edebilmek için de bir avantaj oluşturur. 35 mm makine ile de kısık diyafram tercihiyle daha geniş bir alan derinliği elde edilebilir. Fakat körüklü fotoğraf makineleri ile yapılan çekimler kadar tatminkar olmaz.

Durağan yaşam fotoğraflarının çekiminde üç önemli nokta vardır. Bunlar; fon tercihi, kompozisyon ve aydınlatmadır. Fon tercihi, konuya uygun düşecek yada konuyu ayıracak (soyutlayacak) biçimde olmalı. Öncelikle rengin mi yoksa dokunun mu belirgin olacağına yada göze çarpmayan bir fon mu kullanılacağına karar verilmeli. Kompozisyon oluştururken fotoğrafçı belli bir konuyla başlasa bile, çekim süreci içerisinde kötü duruşları, hatalı ışığı görerek düzeltme olanağına sahiptir. Görüntü her zaman kontrol altındadır. Durağan yaşam fotoğrafçıları, çalışmaları sırasında ışık gölge oyunlarından, hacim duygusundan, renk birleşimlerinden ve yığınlarından yararlanır. Bu çalışmalarda her zaman gösterişli nesneler kullanılmaz.Bazen kabuk kabuk kalkmış duvar, tahta dokular, çamur ve boya lekeli zeminler çok iyi sonuç verebilir. Durağan yaşam çalışmalarının ortak özelliklerinden biri, detaya gösterilen özendir. Önemli durağan yaşam fotoğrafçılarından Edward Steichen ‘in ‘Üç Armut Bir Elma’ fotoğrafına gösterdiği özen gibi.Steichen bu fotoğrafında ağırlık, denge ve hacme dikkat etmiş, en uygun ışığın yaygın ışık olması gerektiğine karar vermiş. Ayrıca çok kısık diyaframda uzun süre pozlandırmış.

Işığın Yumuşatılması

Durağan yaşam fotoğraflarının aydınlatmasında genel prensip, tepeden ve geriden ana ışık kaynağı, önden de bir yansıtıcı kullanımıdır. Böyle aydınlatılan objeler fondan kolayca ayrılırlar. Çekim sırasında direkt ışık yerine yumuşatılmış ışık tercih edilmeli. Işık kaynağı ne kadar geniş ise, sonuçta o kadar iyi olur. Aydınlatma sırasında değişik açılar denenir ve objelerin birbiri üzerine gölge düşürmemesine dikkat edilir. Flaş ile çalışılıyorsa flaşın önüne yumuşatıcı konabilir yada bir yansıtıcı yardımıyla flaş sıçratılarak endirekt ışık kullanılabilir.

Genellikle iyi aydınlatma dolgu ışıkları ile gölgeyi en aza indirerek ve yumuşak ışık kullanılarak yapılan aydınlatmadır. Fakat şu var ki her kompozisyon kendi doğasına uygun farklı tekniklerle aydınlatılır. Her zaman yumuşak ışık değil bazı durumlarda sert ve gölgeli ışık, çekimi yapılan konu için daha uygun olur. Bazı çekimlerde daha farklı müdahaleler gerekebilir. Örneğin, bir şişe kırmızı şarap çekerken ışık bu koyu renge nüfus edemeyeceğinden, şarabı sulandırmak gerekebilir. Hızlı eriyen gerçek buz parçaları yerine plastik buz parçaları tercih edilebilir.

Fonlarla Farklı Atmosferler

Çekim sırasında karanlık bölgeleri açmak için yansıtıcılar kullanılır. Bunlar beyaz, gümüş yada yaldız renkli olabilir. Fon olarak siyah kadife ve beyaz kartona her zaman gerek duyulur. Ayrıca çekimi yapılacak konuya göre çok farklı renk ve dokuda fonlar tercih edilebilir. Siyah plexiglas yok ise siyah kadifenin yada herhangi koyu renk bir fonun üzerine konacak cam tabakası, çekimi yapılacak objelerin yansımalarının elde edilmesini sağlar.

Çekimde farklı atmosferler yaratmak için çeşitli doku, boy ve renkte taş parçaları, taş görünümlü tahtalar, mercan ve budaklı tahta yığınları, çakıl taşları ve deniz kabukları kullanılabilir. Fon olarak kullanılan bu malzemeler, kimi fotoğrafçılar için ana konu da olabilir.

Tek obje yada çok objeli kompozisyonlar tercih edildiğinde, geri plan, aydınlatma, makine açısı ve uzaklığı gibi çeşitli seçenekler söz konusudur. O yüzden durağan yaşam fotoğrafçısı öncelikle ne yapması gerektiğini düşünmeli ve dokunun mu, biçimin mi, rengin mi önemli olduğuna karar vermelidir. Renklerle çalışılıyorsa renk psikolojisi, kültürü, dengesi, kontrastı ve perspektifi gibi konularda bilgi sahibi olunmalıdır.